Wszystkie wpisy z tagiem #michałloba

Big Poster Zin — „To ja, Narcyz się nazywam”

„Panie, kiedyś to były plakaty” — usłyszał Grzegorz Myćka od ekspedientki sklepu spożywczego, która podpatrzyła w rękach swojego klienta czasopismo otwarte akurat na stronie z artykułem o nowej fali plakatu polskiego. Cieszy to bardzo, że ludzie jednak doceniali tamten styl, ale jakby się tak dobrze rozejrzeć, to dzisiaj młody plakat ma się nieźle. Postara nam się to przybliżyć wspomniany wyżej Grzegorz Myćka oraz jego kolega po fachu Bartosz Mamak. Ta dwójka pasjonatów i twórców plakatów, doktorantów na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, powołała do życia grupę artystyczno-projektową Big Poster. „Cała inicjatywa ma na celu przyjrzenie się zjawisku nowego, młodego plakatu polskiego w kontekście współczesnych realiów projektowania graficznego” — dowiemy się z ich strony internetowej. Zin, którego pierwszy numer trzymam właśnie na kolanach, jest najważniejszym element całej inicjatywy. A jej podsumowaniem będzie katalog oraz cykl wystaw wybranych projektów. Big Poster Zin to niskonakładowa publikacja, wydawana w formie składanej książeczki. Po rozłożeniu na jednej stronie znajdziemy zbiór wyselekcjonowanych projektów z informacją o autorach oraz tekst krytyczny. Druga strona to plakat w formacie 98 × 68 cm, który można …

Bękart. Typograficzna karcianka edukacyjna

Listonosz przyniósł mi dwa egzemplarze karcianki „Bękart”. Założenie było takie: stworzyć nowoczesne wcielenie klasycznego Czarnego Piotrusia, podpinając pod jego trywialne zasady i frajdę jaką daje, pomysł nauczenia dzieciaków podstawowych haseł typograficznych. Ale nie będę nawet próbował przekonywać kogokolwiek, że „Bękart” może zaciekawić tylko dzieciaki. To jest przepięknie wydana gra, będzie zarąbistym skarbem również dla dorosłych miłośników dobrego dizajnu, osobiście znalazłem dla niej kawalątek miejsca w swoim sercu. Nawet graliśmy trochę partyjek z Węgorzem, czyli mamą, i babcią – było czadowo. Najlepsze są te momenty, kiedy ciągniesz od kogoś kartę i po jego minach próbujesz wnioskować, czy właśnie chwyciłeś Bękarta! Zasady gry są banalne. Grać mogą 2-4 osoby. Jest dwanaście par i jedna karta bez pary – w oryginale to był Czarny Piotruś, a tutaj Bękart (uśmiechnięty potwór na zdjęciu powyżej), czyli – w żargonie – „krótki wiersz tekstu, który przeszedł do kolejnej kolumny, chociaż nie powinien”. Na początku gry karty są rozdawane po równo między graczy. Wtedy wszyscy rzucają na stół pary, jakie im się trafiły. Gracz, któremu zostało najwięcej kart, pozwala wyciągnąć jedną ze …